അറിയേണ്ട പൂമണങ്ങൾ

കവിത വായിക്കാനുള്ളതാണ്. ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണ്. ഒരിക്കൽ വായിച്ചാൽ കവിത മനസ്സിലാവണം. പലവട്ടം വായിക്കലും കൂലങ്കഷമായി പരിശോധിക്കലും ഒക്കെ കവിത പഠിക്കുന്നവരുടെ ഏർപ്പാടാണ്. വായനക്കാരൻ പാഠം പഠിക്കുകയല്ല, പരീക്ഷക്കിരിക്കുകയുമല്ല , കവിത ആസദിക്കമാത്രമാണ്.

' കാതുകൂർപ്പിക്കൂ
വെയിൽ പരക്കുന്ന

നനുത്ത ശബ്ദം '

ആസ്വാദനം നടക്കണമെങ്കിൽ എഴുത്ത് പൂർണ്ണതയുള്ളതാവണം. തെളിമയുള്ളതാവണം. ശ്രദ്ധയും ധ്യാനവും എഴുത്തിനുള്ളതുപോലെ വായനയ്ക്കും വേണം. അതീ കവിതകളിൽ ഉണ്ട്. കാതു കൂർപ്പിച്ചാൽ വെയിൽ പരക്കുന്ന നനുത്ത ശബ്ദം കേൾക്കാം എന്ന ഉറപ്പ് ഹൈക്കുവിന്റെ ജന്മസിദ്ധമായ ഉറപ്പാണ്.

കാതുകൂർപ്പിക്കൽ [ കണ്ണും മനസ്സും ശരീരവും ഒക്കെ ] ഏറ്റവും കുറവുള്ള ജീവി മനുഷ്യനാണ്. മറ്റു ജീവികൾക്കൊക്കെ ജീവിതം നിലനിർത്താൻ ഈ കൂർപ്പിക്കൽ ഒഴിവാക്കാനാവില്ല . അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയാലേ അതിജീവനം സാധ്യമാകൂ. മനുഷ്യനാകട്ടെ അവരുടെ സാമുഹീകരണം കൊണ്ട് ഈ കൂർപ്പിക്കൽ ചുമതല പാടെ കയ്യൊഴിയുകയും അതൊക്കെ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സാമൂഹ്യ രാഷ്ട്രീയ സ്ഥാപന വിദ്യകൾക്ക് ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.അതോടെ ഏറ്റവും അശ്രദ്ധവാനായി മനുഷ്യൻ ജീവിക്കാൻ പഠിക്കുകയും ചുറ്റും പരക്കുന്ന വെയിൽ നാദം കേൾക്കാത്തവനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. നനുത്ത വെയിൽരവം കടലിരമ്പം പോലെ വളർന്നാലും നമുക്കത് കേൾക്കാനാവില്ല. അതിന്റെ അപകടം ചെറിയതോതിൽ മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങുന്നുണ്ട്. മുഴുവൻ മനസ്സിലാകുമ്പോഴേക്കും മിക്കവാറും നട്ടപ്ര വെയിൽ ആവും. അതിനു മുൻപ് ഒന്നേ ചെയ്യാനുള്ളൂ. കാതുകൂർപ്പിക്കുക. അതു മാത്രം .

ഹൈക്കു പ്രകൃതിയുടെ അനക്കങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്ന ധ്യാനമാണ്. ധ്യാനപ്രകാശനമാണ് കവിതയൊക്കെയും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോന്നും കുറുകിച്ചെറുതായ അനുഭവവും ദർശനവും ഭാഷയുമാണ്. സൗന്ദര്യാനുഭവം ദാർശനികമാനം കൈവരിക്കുന്നു. സത്യവും മിഥ്യയും നിഴലും വെളിച്ചവും ഉറക്കവും ഉണർവും ദ്വൈതഭാവങ്ങളില്ലാതെ കവിതയായി പരിണമിക്കുന്നു. പരിണാമം വായനയോളം , വായിച്ചതിന്റെ ഓർമ്മയോളം വീണ്ടും വായനയോളം കാലങ്ങളോളം പരിണമിക്കുന്നു.

' ആ മല കയറുവാൻ

ഈ മല ഇറങ്ങുകതന്നെ

പുള്ളിമാനുകളേ '

നിറഞ്ഞ് കുളത്തിന്റ് നടുക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ് കല്ലെറിയുകയാണ് കവികൾ. കല്ലെറിയുന്നത് കുട്ടികളുടെ വിനോദമാണ്. പക്ഷെ, കുളം അലകളുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. 6-7 വാക്കുകൾ ഒരുപാടുനേരം വായനക്കാരനിൽ അലകളുണ്ടാക്കുകയാണ്. ഒരു കയറ്റത്തിന്ന് ഒരിക്കമുണ്ട് എന്ന പഴമൊഴിയല്ല, ഒരിക്കത്തിലാണ് ഒരു കയറ്റം സാധ്യമാകുന്നതെന്ന വിരോധഭാഷയിൽ കവിത അലയിളക്കുന്നു. കയറിക്കഴിഞ്ഞവരെല്ല , കയറാനുള്ള പുള്ളിമാനുകളെയാണ് ഇവിടെ കവി കാണുന്നത്. ആനയും സിംഹങ്ങളുമൊക്കെ കയറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു നാട്ടിൽ പുള്ളിമാനുകൾക്കുവേണ്ട ശ്രദ്ധയാവണം കവിത. വേട്ടയാടപ്പെടുന്നത് കയറ്റത്തിലായാലും മലനെറുകയിലായാലും പുള്ളിമാനുകളെയാണല്ലോ എങ്ങും എന്നും .

പ്രകൃതിയെ നിരീക്ഷിച്ചാൽ , അനുഭവിച്ചാൽ കവിതയെഴുതാൻ മറ്റൊരു സാമഗ്രിയും പഠിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നും കവിത അങ്ങനെയായിരുന്നു. നമുക്ക് ചുറ്റും കവിതയുണ്ട്. അനുഭവങ്ങളുണ്ട്. അത് നേരേചൊവ്വെ ആവിഷ്കരിച്ചാൽ കവിതയായി. അതാവണം കവിതയെന്നു ഓരോ ഹൈക്കുവും നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

' വേനൽ
എന്റെ വഴികളെല്ലാം

തെളിയുന്നു '

ഇതിനേക്കാൾ അർഥസാന്ദ്രമായ , അനുഭവവേദ്യമായ ഒരു കാവ്യോക്തി വേറേതുണ്ട് !

മഴയിൽ മൂടിപ്പോകു-

ന്നിന്നെന്റെ വഴികൾ

മുന്നിൽ, പിന്നിൽ

[ സ്വന്തം ]

ഹൈക്കു എന്നാൽ ....

ഒരു ജാപ്പനീസ് കാവ്യരൂപമാണ് ഹൈക്കു.(Haiku) 17 മാത്രകൾ (ജപ്പാനീസ് ഭാഷയിൽ ഓൻജി ) ഉള്ളതും 5,7,5 എന്നിങ്ങനെ മാത്രകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന 3 പദസമുച്ചയങ്ങൾ (വരികൾ) ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ കവിതകളാണ് ഇവ. നേരത്തെ ഹോക്കു എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ചെറുകവിതകൾക്ക് മസാവോക ഷികി (Masaoka Shiki) ആണ് 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിനെ അവസാനം ഹൈകു എന്ന പേർ നൽകിയത്. ഹൈക്കുവിൽ പൊതുവേ കിഗോ (Kigo )എന്നറിയപ്പെടുന്നതും ഋതുവിനെ കുറിക്കുന്നതുമായ പദമോ പദസമുച്ചയങ്ങളോ കാണാം. കിരേജി ( Kireji - cutting word") എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പ്രധാന വാക്ക് അല്ലെങ്കിൽ പദസമുച്ചയവും ഹൈക്കുവിൽ ഉണ്ടാവും.

മത്സുവോ ബാഷോ (ജനനം: 1644 – മരണം: നവംബർ 28, 1694) ജപ്പാനിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന കവി ആയിരുന്നു. ജീവിതകാലത്ത് അദ്ദേഹം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത് "ഹൈകായ് നോ രംഗ" രൂപത്തിലുള്ള കവിതകളുടെ പേരിലാണ്. ഇന്ന്, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ വിലയിരുത്തലിനുശേഷം ഹൈകായ് രൂപത്തിലുള്ള ഹ്രസ്വവും വ്യക്തവുമായ കവിതകളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രയോക്താവായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മത്സുവോയുടെ കവിത രാഷ്ട്രാന്തരപ്രശസ്തമാണ്. ജപ്പാനിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ സ്മാരകങ്ങളിലും ചരിത്രപ്രധാനമായ സ്ഥലങ്ങളിലും ആലേഖനം ചെയ്യുക പതിവാണ്.

80 പേജിൽ 250 നകം കവിതകളുടെ സമാഹാരമാണ് രാമകൃഷ്ണൻ കുമരനല്ലൂരിന്റെ ' അറിയാ പൂമണങ്ങളെ ' എന്ന കൃതി. കോഴിക്കോട് ഓഷ്യാനിക്ക് ബുക്ക്സ് ആണ് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. എല്ലാം തന്നെ എഴുതിയ ഉടനെ ഫേസ്‌ബുക്കിൽ കവി പോസ്റ്റ് ചെയ്തവയും അന്നന്ന് അത് വായനക്കാർ മനസ്സിൽ സ്വീകരിച്ചവയും ആണ്. ഇപ്പോൾ ഒന്നിച്ച് പുസ്തകരൂപത്തിൽ നമുക്ക് വായിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഇതാ ... [ വില : 80 രൂപ ] 

കഥാപാത്രനിരൂപണം ആസ്വാദനം മെച്ചപ്പെടുത്തും

എട്ടാം ക്ളാസിലെ മലയാളം അടിസ്ഥാനപാഠാവലിയിലെ ' അമ്മ ' എന്ന കഥ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു കുറിപ്പ്

മലയാളം ക്ളാസുകളിലൊക്കെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പ്രവർത്തനനമാണ്` കഥാപാത്രനിരൂപണം . ക ഥ / കവിത / നോവൽഭാഗം എന്നിവിടങ്ങളിലൊക്കെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ക്കുറിച്ച് വിശദമായി പഠിക്കുന്നതിലൂടെ ആസ്വാദനത്തിന്റെ ഉയർന്ന മേഖലകളിലേക്ക് കുട്ടിക്ക് കടന്നു ചെല്ലാൻ കഴിയുന്നു. അത് സാധ്യമാക്കലാണ്` അദ്ധ്യാപകൻ നിർവഹിക്കുന്നത് . പി. സുരേന്ദ്രന്റെ 'അമ്മമ്മ' എന്ന മനോഹരമായ കഥയിലെ അമ്മമ്മ എന്ന കഥാപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് ആവട്ടെ ഇപ്രാവശ്യം. അമ്മമ്മ എന്ന കഥാപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് നിരൂപണം തയ്യാറാക്കുക എന്നൊരു പ്രവർത്തനം പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ അഭ്യാസത്തിൽ ഉണ്ടല്ലോ.

കഥാപാത്രനിരൂപണം എന്നത് കഥാപാത്രസ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കലാണല്ലോ. കഥാപാത്രം ഒരു വ്യക്തിയാണ്`. അതുകൊണ്ട് ബാഹ്യമായും ആന്തരികമായും സ്വഭവങ്ങളുണ്ട്. വ്യക്തിയുടെ ബാഹ്യവും ആന്തരികവും ആയ സ്വഭാവങ്ങൾ മിക്കവാറും പരസ്പരം പൂരിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ പൂരകമെന്നതിനേക്കാൾ വിരുദ്ധമായും വരാം. നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളെത്തന്നെ നോക്കൂ. നല്ല വേഷഭൂഷാദികൾ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും സ്വഭാവം , ചിന്തകൾ, പെരുമാറ്റം ഒക്കെ മോശമായ ആളുകൾ ഇല്ലേ? തിരിച്ചും. അപ്പോൾ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കുക എന്നാൽ ഈ രണ്ടും [ ബാഹ്യവും ആന്തരികവും ] പരിശോധിക്കണം . സാധാരണജീവിതത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റം ഉണ്ടാവും. ഇന്നു കണ്ട സ്വഭാവമാവില്ല നാളെ. എന്നാൽ പലർക്കും ഈ മാറ്റം ഉണ്ടാവില്ല. കഴിഞ്ഞകൊല്ലം , അല്ലെങ്കിൽ പത്തുകൊല്ലം മുൻപ് കണ്ട അതേ സ്വഭാവം തന്നെയായിരിക്കും ഇപ്പൊഴും. സ്വഭാവമാറ്റത്തിന്ന് / മാറ്റമില്ലാതിരിക്കുന്നതിന്ന് പിന്നിൽ പല കാരണങ്ങളുമുണ്ടാവും. കാരണങ്ങൾ ജീവിതാനുഭവങ്ങളായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.

കഥകളിൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവം മാറുന്നില്ല. കഥ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു സന്ദർഭത്തെ / ഒരു നിമിഷത്തെയാണല്ലോ ആവിഷകരിക്കുന്നത്. അത് കഥാകൃത്ത് എഴുതിവെക്കുകയാണ്`. എഴുതിവെച്ചത് മാറില്ല. ജീവിതത്തെയാണ്` എഴുതിവെക്കുന്നത്. അതു പിന്തുടരുമ്പോഴാണ്` നമുക്ക് കഥാപാത്രത്തെ മനസ്സിലാകുന്നത്. കഥാപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് എഴുത്തുകാരൻ നൽകുന്ന സൂചനകളിലൂടെയാണ്` നമുക്ക് കഥാപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാറാവുന്നത്. അതും സാധാരണ സംഗതികളിലല്ല. സവിശേഷ സൂചനകളിലൂടെ.ഈ കഥയിൽ അമ്മമ്മയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതെന്തെല്ലാമെന്ന് നോക്കൂ. അതിലൂടെ ആ കഥാപാത്രത്തെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം .

സൂചനകൾ :

നമ്പ്ര`	സൂചന	കണ്ടെത്താവുന്ന സ്വഭാവ സവിശേഷത
1	സ്കൂൾ തുറന്നപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ പേരക്കുട്ടിയേയും സ്കൂളിൽ ചേർക്കാൻ ആ അമ്മമ്മ വന്നിരുന്നു	സ്കൂൾ പഠിപ്പിന്റെ പ്രാധാന്യം അറിയുന്നവൾ . താഴെ 16 -ം പ്രസ്താവനയിൽ ഇത് ഉറപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട് . മൂന്നു പേരക്കുട്ടികളുടെ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്തം വഹിക്കുന്നവളാണ്` അമ്മമ്മ
2	മൂത്ത രണ്ടുപേരേയും ഇതേ പ്രായത്തിൽത്തന്നെയാണ്` ആ സ്കൂളിലേക്ക് അമ്മമ്മ കൊണ്ടുവന്നത്	മൂന്നു കുട്ടികളോടും ഒരേപോലെ വാൽസല്യം ഉള്ളവളാണ്` അമ്മമ്മ. ' ഇതേ പ്രായത്തിൽ ' എന്നെഴുതിയത് വേണ്ട സമയത്ത് വേണ്ടതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നു എന്നും അത് എക്കാലവും ഒരേപോലെ നിർവഹിക്കുന്നവളാണ്` ഇവർ എന്നും മനസ്സിലാകും.
3	ഇനി ആ അമ്മമ്മ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാണ്` .	ഏകാകിയായിത്തീരുന്ന അമ്മമ്മ. അതുവരെ കുട്ടികളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞവൾ. ജീവിതപ്രയാസങ്ങളിൽ മുഴുകുമ്പോഴും കുട്ടികളിൽ ആശ്വാസം - സന്തോഷം കാണുന്ന അമ്മമ്മ
4	നാലുവർഷം മുൻപ് മൂത്ത കുട്ടിയെ സ്കൂളിൽ വിടാൻ വന്നപ്പോഴാണ്` അമ്മമ്മയെ ആദ്യം കാണുന്നത്	ജീവിതത്തിലെ കൃത്യനിഷ്ഠ. കർത്തവ്യബോധം. വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കണം കുട്ടികൾക്ക് എന്ന ബോധം പണ്ടേ ഉള്ളവൾ
5	അമ്മമ്മയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു	കുട്ടികളോടുള്ള സ്നേഹം. അവർ പിരിയുമ്പോഴുള്ള സങ്കടം. എന്നാലും വിദ്യാഭ്യാസം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്` എന്ന യാഥാർഥ്യബോധം
6	തേവി വറ്റിപ്പോയ കിണർ. എന്നാലും പൊടിയുന്നുണ്ട് തെളിനീര്`	സഹിച്ച ദുഖങ്ങൾ. എന്നാലും ഉള്ളിൽ കിനിയുന്ന സ്നേഹം - വറ്റാത്ത ഉറവപോലെ സ്നേഹം ഉള്ളവൾ
7	അവനെ സ്കൂളിലും ഹോസ്റ്റലിലും ചേർത്ത് മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ അമ്മമ്മ ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞു	കുട്ടികളോടുള്ള സ്നേഹം. അവർ പിരിയുമ്പോഴുള്ള സങ്കടം. എന്നാലും വിദ്യാഭ്യാസം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്` എന്ന യാഥാർഥ്യബോധം
8	വിധവയാണ്` ആ അമ്മമ്മ	ജീവിത സുഖങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ പോയവൾ. എന്നിട്ടും സ്നേഹം ഉള്ളവൾ.
9	... അമ്മമ്മയുടെ കണ്ണീര്` തിളങ്ങുന്ന ഒരു സൂചിയായി മാറിയതും ....	ദുഖത്തിന്റെ തീവ്രത . അത് എഴുത്തുകാരന്റേയും വായനക്കാരന്റേയും ഉള്ളിൽ തട്ടും വിധം തീവ്രമായ ദുഖം സഹിക്കുന്നവൾ
10	പകരം അമ്മമ്മ പണിയെടുക്കാൻ പോയി .....	മകളോട് അത്യധികം വാത്സല്യം ഉള്ളവൾ. ആ സ്നേഹം പേരക്കുട്ടികളിളേക്ക് നിറയുന്നു. സ്വന്തം സുഖം നോക്കാതെ കുട്ടികളുടെ സുഖം ശ്രദ്ധിക്കുന്നവൾ. അതിനു വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവൾ
11	കരയാത്ത ഒറ്റ ദിവസം പോലും പിന്നെ അമ്മമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടായിട്ടില്ല	നിത്യദുഖം അനുഭവിക്കുന്ന അമ്മമ്മ. എന്നിട്ടും കുട്ടികളെ നന്നായി വളർത്തുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അമ്മമ്മ
12	ഹോസ്റ്റലിലുള്ള കുട്ടിയെ ഇടക്കിടയ്ക്ക് വന്നു കാണും അമ്മമ്മ [ 2 പ്രാവശ്യം ഈ വാക്യം ചെറിയ മാറ്റത്തോടെ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട് ]	കുട്ടികളോടുള്ള സ്നേഹം. എന്നാൽ ആ സ്നേഹം അവരുടെ പഠിത്തത്തിന്ന് തടസ്സമാവരുതെന്ന് കരുതുന്ന അമ്മമ്മ. താൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയാലും കുട്ടികൾ ബുദ്ധിമുട്ടരുതെന്ന് കരുതുന്നവൾ
13	.... തുണിസ്സഞ്ചിയിൽ നിന്ന് പിഞ്ഞിക്കീറിയ പേഴ്സ് പുറത്തെടുത്ത് അമ്മമ്മ പരുങ്ങുന്നത് ....	കുട്ടികൾക്ക് ധാരാളം കൊടുക്കണമെന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനുമാത്രം പേഴ്‌‌സില്ല്ലതാനും. അതില്ലെന്ന് കുട്ടികളെ അറിയിക്കാനും വയ്യ. സ്നേഹം കൊണ്ട്.
14	മൂന്നുകുട്ടികളേയും ഹോസ്റ്റലിൽ കൊണ്ടുവന്നു വിട്ടതോടെ അമ്മമ്മ വല്ലാതായിട്ടുണ്ട്	ഒറ്റപ്പെട്ടവൾ . എന്നിട്ടും കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവൾ
15	നഗ്നമായ കാത് ... നിറം മങ്ങിയ സാരി ... ചെരിപ്പില്ല ... വിണ്ടുപൊട്ടിയ പാദങ്ങൾ	അമ്മമ്മയുടെ രൂപം വിവരിക്കുന്നു. അവരുടെ ദുഖങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും അതിലൂടെ കാണിക്കുന്നു കഥാകൃത്ത്
16	മൂന്നു മക്കളേയും സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കൊണ്ടുവന്ന് അവരുടെ അദ്ധ്യാപകരെ കാണും അമ്മമ്മ	മക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസകാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവൾ. അദ്ധ്യാപകരിലും സ്കൂളിലും വിശ്വസിക്കുന്നവൾ. അദ്ധ്യാപകർ കുട്ടികളെ നന്നായി നോക്കും എന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന രക്ഷാകർത്താവ് അമ്മമ്മ.
17	ചായക്കടയിലേക്ക് അവരെ കൊണ്ടുപോകും അമ്മമ്മ	കുട്ടികളുടെ സന്തോഷത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവൾ.

ഈ പതിനേഴും കഥാകാരൻ അമ്മമയെ കുറിച്ച് നടത്തുന്ന പ്രസ്താവനകളോ എഴുതുന്ന സൂചനകളോ ആണ്` . ഇതൊടൊപ്പം ഈ സൂചനകളെ / പ്രസ്താവനകളെ ക്കുറിച്ചുള്ള കഥാകാരന്റെ ചിന്തകളുണ്ട്. നോക്കൂ:

മൂന്നുകുട്ടികളേയും ഹോസ്റ്റലിൽ കൊണ്ടുവന്നു വിട്ടതോടെ അമ്മമ്മ വല്ലാതായിട്ടുണ്ട് .

ഈ പ്രസ്താവനക്കു ശേഷം കഥാകൃത്ത് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തന്റെ ചില ചിന്തകൾ പങ്കുവെക്കുകയാണ്`.

മക്കളുടെ ചൂടില്ലാത്ത വീട്ടിൽ ............................................................ മാത്രമാണ്` അവരെ ഹോസ്റ്റലിൽ വിട്ടത് . എന്നുവരെയുള്ള ഭാഗം .

കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കഥാകാരൻ കാണുന്നു. തുടർന്നത് വിശദീകരിക്കുന്നു. അത്രയുമായാൽ കഥയായി. അതാണ്` കഥ . നല്ല കഥ.

സ്വഭാവം എന്ത്?

ഒരു കഥാപാത്രത്തെ [ വ്യക്തിയെ ] മനസ്സിലാക്കുന്നത് / അവരുടെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമായും അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ പരിശോധിച്ചാണല്ലോ. അമ്മ കുഞ്ഞിനെ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് - പ്രവൃത്തി - കാണുന്ന നമുക്ക് അമ്മക്ക് കുഞ്ഞിനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് മനസ്സിലാവും. കുഞ്ഞിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന അമ്മ - സ്വഭാവം മനസ്സിലാവും. ഇതു തന്നെയാണ്` കഥയിലേയും കഥാപാത്ര സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വഴി.

മറ്റൊരു വഴി ആ കഥാപാത്രത്തെ - വ്യക്തി യെ കുറിച്ച് കഥാകാരൻ നേരിട്ട് പറയുന്ന സംഗതികളാണ്`. ' അവർ [ വ്യക്തി ] നന്നായി ചിന്തിക്കുന്നവളാണ്`' എന്നമട്ടിൽ കഥാകാരൻ നേരിട്ടെഴുതിയിരിക്കും സ്വഭവം . എന്നാൽ അത് ശരിയായ സ്വഭാവസർട്ടിഫിക്കറ്റാണെന്ന് തെളിയാൻ [ കഥയിൽ ] അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ഓരോന്നും നന്നായി ചിന്തിച്ച് എടുത്തിട്ടുള്ളവയാണെന്ന് കാണുകയും വേണം. വെറുതെ പറഞ്ഞാൽ പോര. പ്രവൃത്തിയിൽ കാണണം എന്നർഥം.